دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

سلام به مولیزی های عزیز، با شعر دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی از غزلیات زیبای حافظ شیرازی با شما دوستان همراه هستیم. در ادامه متن کامل غزل، معنی ابیات، تفسیر و تعبیر غزل درفال و همچنین فایل صوتی غزل برای شما همراهان همیشگی آورده شده است. از اینکه با نظرات سازنده خود ما را در بهبود و پیشرفت سایت مولیزی یاری می کنید سپاسگزاریم

حافظ

حافظ شیرازی” شاعر ایرانی بزرگ و از سخنوران نامی جهان است. اکثر اشعار “حافظ” در قالب غزل می باشند و به “غزلیات حافظ” معروف است. شعر زیر یکی از غزلیات حافظ می باشد، با مولیزی همراه باشید

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی – غزل شماره ۴۳۹ دیوان حافظ

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
کز عکس روی او شب هجران سر آمدی

تعبیر رفت یار سفرکرده می‌رسد
ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی

ذکرش به خیر ساقی فرخنده فال من
کز در مدام با قدح و ساغر آمدی

خوش بودی ار به خواب بدیدی دیار خویش
تا یاد صحبتش سوی ما رهبر آمدی

فیض ازل به زور و زر ار آمدی به دست
آب خضر نصیبه اسکندر آمدی

آن عهد یاد باد که از بام و در مرا
هر دم پیام یار و خط دلبر آمدی

کی یافتی رقیب تو چندین مجال ظلم
مظلومی ار شبی به در داور آمدی

خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق
دریادلی بجوی دلیری سرآمدی

آن کو تو را به سنگ دلی کرد رهنمون
ای کاشکی که پاش به سنگی برآمدی

بیشتر بخوان بیشتر بدان  در این بازار اگر سودی است

گر دیگری به شیوه حافظ زدی رقم
مقبول طبع شاه هنرپرور آمدی

معنی دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

١. دیشب در خواب دیدم که ماهی طلوع کرد که از پرتو او، شب هجران من به پایان رسید.

٢- خوابم چنین تعبیر شد که یار سفر کرده، باز می گردد، ای کاش که هر چه زودتر از در، وارد شود.

٣- یاد آن ساقی خوشبخت من به خیر باشد که همیشه با پیمانه و ساغر شراب از در، به درون می آمد.

۴- چه خوب بود که او سرزمین خویش را در خواب میدید تا یاد همصحبتی با ما، به سوی ما راهنمایی اش میکرد.

۵- اگر بخشش ازلی با زر و زور بدست می آمد که آب زندگانی خضر، نصیب اسکندر میشد.

۶- آن روزگاران یاد باد که هر لحظه ای از بام و در، پیام یا نوشته ای از یار و دلدارم می رسید.

۷- اگر ستمدیدهای، شبی به دادخواهی به نزد قاضی جهان – خدا – می رفت، بدخواه تو کی فرصت ستم کردن بدست می آورد؟

۸- ناپختگان راه عشق نرفته ذوق و لذت محبت را از کجا بدانند، پس دریادلی یا آدم شجاع و یا برگزیده ای پیدا کن

۹- آن کسی که به تو شیوه ستمگری را آموخت و راهنمایی کرد، ای کاش پای خودش به سنگ می خورد (به عشق دچار می شد)

۱۰- اگر کس دیگری می توانست به شیوه حافظ، سخن بسراید، گفتار مورد قبول طبع شاه هنر پرور قرار می گرفت.

تفسیر شعر دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

سفر کرده ای که منتظرش هستی به زودی از راه خواهد رسید (حاجتی که داری به زودی روا خواهد شد). تسلیم تقدیر و سرنوشت باش زیرا بعضی امور با زور و زر مهیا نمی شود. کسانی که به تو بدی می کنند به خدا واگذار کن. او بهترین انتقام گیرنده است و داد مظلوم را از ظالم خواهد ستاند. پس تو آئینۂ دل را با غبار کینه سیاه نکن.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  نفس برآمد و کام از تو بر نمی آید

تعبیر غزل دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی در فال

انشاءالله روزهای سخت و پر از رنج تمام می شود و روی خوشبختی را خواهید دید و به مراد دل می رسید. با خلق خدا با مهربانی و عشق رفتار کنید تا راه رسیدن به مقصود کوتاه تر شود.

برای موفقیت و رسیدن به اهداف باید ترس را کنار گذاشته و تردید را از دل بیرون کنید. حواستان باشد چه می گویید و چه رفتاری نشان می دهید.

غزل شماره ۴۳۹ حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی

دیوان حافظ

دیوان حافظ مجموعه اشعار حافظ را در بر می‌گیرد. اکنون، بیش از دویست سال از اوّلین چاپ رسمی این دیوان گذشته‌است، که در فاصله ۱۲۰۰ تا ۱۲۰۶ ه. ق. در کلکته صورت گرفت.

محتوا

دیوان حافظ کتابی است مشتمل بر همه اشعار باقی‌مانده از حافظ. بیشترِ این شعرها به زبان فارسی است، اما اشعار ملمع (به زبان فارسی و عربی) و یک غزل تمام عربی هم در آن به چشم می‌خورد. مهمترین بخش این دیوان، غزلیات است. شعرهایی در دیگر قالب‌های شعری مانند قطعه، قصیده، مثنوی و رباعی هم در این دیوان هست. هیچ نشانه‌ای مبنی بر نابودی بخش عمده‌ای از اشعار حافظ در دست نیست و علاوه بر این، حافظ در زمان حیاتش شهرت زیادی داشته‌است. بنابراین زیاد نبودنِ تعداد شعرهای موجود در دیوان نشان می‌دهد که او شاعر پرکاری نبوده‌است.

غزلیات

شمار همهٔ غزل‌هایی که به‌طور کلی مورد پذیرش واقع شده‌اند، کمتر از ۵۰۰ غزل هستند: ۴۹۵ غزل در ویرایش قزوینی و غنی، ۴۸۶ غزل در ویرایش دوم خانلری و ۴۸۴ غزل در ویرایش سایه.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف

رباعیات

اصالت رباعیات حافظ مورد تردید جدی است و ازاین‌رو همهٔ رباعیات از ویرایش سایه زدوده شده‌است. پرویز ناتل خانلری رباعیات حافظ می‌نویسد: «هیچ‌یک از رباعیات منسوب به حافظ چه در لفظ و چه در معنی، ارزش و اعتبار چندانی ندارد و بر قدر و شأن این غزل‌سرا نمی‌افزاید.»

منبع: ویکیپدیا

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.